Stan łap brojlerów zależy między innymi od jakości podłoża, po którym ptaki poruszają się przez cały cykl chowu. Wilgotna, zbita ściółka sprzyja podrażnieniom skóry i może prowadzić do zapalenia podeszwy stóp, określanego jako pododermatitis. Problem wpływa na dobrostan stada, swobodę poruszania się ptaków oraz wyniki produkcyjne. Dlatego hodowca powinien regularnie kontrolować nie tylko wygląd łap, ale też wilgotność i strukturę ściółki.
Wilgotna ściółka zwiększa ryzyko zmian na podeszwach
Skóra podeszwy pozostaje w stałym kontakcie ze ściółką. Gdy materiał długo utrzymuje wilgoć, naskórek mięknie i staje się bardziej podatny na uszkodzenia. Początkowo hodowca może zauważyć zaczerwienienia i przebarwienia. Przy dalszym oddziaływaniu wilgotnego podłoża pojawiają się nadżerki, strupy i głębsze zmiany skórne.
Szczególnej kontroli wymagają miejsca pod liniami pojenia. Nieszczelne poidła, niewłaściwe ciśnienie w instalacji lub nieprawidłowa wysokość linii mogą powodować miejscowe zawilgocenie. Takie ogniska szybko pogarszają warunki dla ptaków.
Struktura podłoża wpływa na kontakt łap ze ściółką
Ściółka powinna pozostawać sucha, sypka i możliwie równomierna. Zbrylona powierzchnia tworzy twardą warstwę, która gorzej pochłania kolejne porcje wilgoci i zwiększa nacisk na podeszwę. Ptaki mają też ograniczoną możliwość naturalnego grzebania w materiale.
Przy wyborze ściółki znaczenie mają przede wszystkim:
- zdolność pochłaniania wilgoci,
- utrzymanie sypkiej struktury,
- niski poziom zapylenia,
- czystość materiału,
- możliwość równomiernego rozprowadzenia na posadzce.
Sucha i krucha ściółka sprzyja również naturalnym zachowaniom drobiu, takim jak grzebanie i kąpiele pyłowe.
Wentylacja i pojenie wpływają na stan ściółki
Sam materiał ściółkowy nie rozwiąże problemu, jeśli w kurniku gromadzi się nadmiar wilgoci. Brojlery oddają znaczną część pobranej wody do środowiska wraz z odchodami i przez oddychanie. Wentylacja musi więc usuwać parę wodną od pierwszych dni chowu. Przy wilgotności względnej powietrza przekraczającej około 70% jakość ściółki może szybko się pogarszać, a wraz z nią rośnie ryzyko zmian na podeszwach.
Hodowca powinien równolegle kontrolować linie pojenia, wentylację, jakość odchodów i miejsca, w których ptaki najczęściej przebywają. Mokra ściółka może bowiem wynikać zarówno z wycieków wody, jak i zaburzeń jelitowych czy niedostatecznej wymiany powietrza.
Chłonny materiał pomaga utrzymać suchą powierzchnię
Materiał o wysokiej chłonności szybciej przejmuje wodę z odchodów i niewielkich wycieków, dzięki czemu powierzchnia może dłużej zachować korzystną strukturę. Jednym z rozwiązań stosowanych w brojlerniach jest pellet ściółka dla drobiu produkowana ze słomy. Pellet po kontakcie z wilgocią stopniowo rozpada się i zwiększa powierzchnię sorpcji. W hodowli drobiu stosuje się również kruszony pellet, który od początku tworzy bardziej rozdrobnioną warstwę.
Stan ściółki trzeba jednak oceniać każdego dnia. Jeśli materiał zbija się, tworzy mokre placki lub przykleja się do obuwia, należy znaleźć źródło wilgoci i szybko je usunąć.
Sucha ściółka wspiera zdrowie łap przez cały cykl
Kondycja podeszwy zależy od warunków, z którymi ptak styka się przez wiele tygodni. Regularna kontrola wilgotności, sprawne poidła, właściwa wentylacja i chłonne podłoże pomagają ograniczyć ryzyko pododermatitis oraz utrzymać ptakom komfort poruszania się. Jeśli szukasz słomianej ściółki do brojlerni, zapoznaj się z ofertą BRO-EKO. Firma oferuje pellet 6 i 8 mm oraz kruszonkę, co pozwala dopasować formę materiału do sposobu ścielenia i etapu chowu.
Materiał partnera
